15 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018


Παυλόπουλος για ΠΓΔΜ:


Η ονομασία πρέπει να σέβεται την Ιστορία


«Να μην αποπνέει αλυτρωτικές τάσεις»


Σε παρέμβαση για την ονομασία της ΠΓΔΜ προέβη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, τόνισε πως «αυτή πρέπει να σέβεται το διεθνές δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, άρα να είναι μια ονομασία που σέβεται πρώτα απ' όλα την Ιστορία, δεν παραχαράζει την Ιστορία, και δεύτερον, δεν μπορεί να αποπνέει αλυτρωτικές τάσεις».

«Δεν επιτρέπεται δηλαδή η ονομασία αυτή που θα επιλεγεί να αφήνει ανοιχτά ζητήματα ως προς το status quo των συνόρων» διευκρίνισε και σημείωσε πως τα σύνορα αυτά είναι και αυτά θα μείνουν. Προσέθεσε μάλιστα πως κανένα όνομα δεν μπορεί να επιλεγεί που θα παρέπεμπε, έστω και εμμέσως, σε αλλαγή των συνόρων.

Υποδεχόμενος σε ακρόαση στελέχη ελληνοαμερικανικών και αμερικανοεβραϊκών Οργανώσεων στο Προεδρικό Μέγαρο, ο κ. Παυλόπουλος τόνισε πως η επίλυση του ονοματολογικού ζητήματος αποτελεί προϋπόθεση για την ένταξη της γειτονικής αυτής χώρας στο ΝΑΤΟ και την ευρωπαϊκή της προοπτική.

Ο κ. Παυλόπουλος διαβεβαίωσε ότι «οι Έλληνες, που δεν έχουμε και καμία βλέψη στην γειτονική μας χώρα, έχουμε κάθε λόγο να ευνοούμε αυτή την προοπτική και στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ», επισημαίνοντας πως αυτό όμως έχει μια προϋπόθεση: Το τι όνομα θα επιλεγεί.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έστειλε το μήνυμα ότι το όνομα δεν πρέπει μόνο να σέβεται την Ιστορία και τα σύνορα αλλά πρέπει να μην παραπέμπει σε άλλες έννοιες που επίσης αποπνέουν αλυτρωτισμό. Και τέτοιες έννοιες είναι, όπως ανέφερε ενδεικτικά, μεταξύ άλλων αλλά κυρίως, το ζήτημα της γλώσσας και το ζήτημα της εθνότητας. Είναι αδιανόητο λόγω του ονόματος να δημιουργούνται ψευδείς διεκδικήσεις για ζητήματα γλωσσικά και εθνοτικά.

Επομένως, υπογράμμισε καταληκτικά, η ΠΓΔΜ πρέπει να κάνει όλες τις αλλαγές στην έννομη τάξη της που είναι απαραίτητες για την επίλυση του ζητήματος του ονόματος υπό τις ως άνω προϋποθέσεις. Αν δεν τις κάνει, διαμήνυσε, αυτή θα είναι αποκλειστικώς υπόλογη για τις αντίστοιχες συνέπειες, όχι η Ελλάδα.


                                   *****************************************


Ο Ντιμιτρόφ ζητάει αλλαγή ονομασίας


και της ελληνικής Μακεδονίας!


Νέο επεισόδιο στο διπλωματικό σίριαλ για την ονομασία των Σκοπίων αναμένεται να ξεκινήσει μετά τη δήλωση του Νίκολα Ντιμιτρόφ για αλλαγή ονομασίας και της ελληνικής Μακεδονίας.

Όπως αναφέρει και το liberal.gr, ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό TV21 επανέφερε όσα είχε συμπεριλάβει στην πρότασή του το 2005 ο Μάθιου Νίμιτς σχετικά με το ότι θα πρέπει να συμφωνηθεί -και για την πλευρά της Ελλάδας- κάποιος προσδιορισμός (π.χ. «Ελληνική Μακεδονία») ώστε να μην έχει κανένα από τα δύο μέρη δικαιώματα αποκλειστικής χρήσης του όρου «Μακεδονία».

Συγκεκριμένα ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ δήλωσε:

«Για την Ελλάδα είναι σημαντικό να έχει μια σαφή διάκριση μεταξύ της χώρας της "Μακεδονίας" και της ελληνικής περιοχής της Μακεδονίας, για εμάς είναι σημαντικό να εξαλειφθούν οποιεσδήποτε αμφιβολίες σχετικά με τα ζητήματα ταυτότητας. Πρέπει να βρούμε έναν αξιοπρεπή τρόπο να το εξηγήσουμε και να το επεξεργαστούμε...

Η Μακεδονία δεν ανήκει αποκλειστικά στην Ελλάδα ή στην «Μακεδονία», διότι πρόκειται για μεγάλη γεωγραφική περιοχή και υπό την έννοια αυτή η πραγματική απάντηση στον αλυτρωτισμό είναι η αρχή της μη αποκλειστικότητας. Οι δυο πλευρές έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τον όρο, το όνομα και τα παράγωγα σε διαφορετικό πλαίσιο. Η αρχή της μη αποκλειστικότητας ή της μη μονοπώλησης είναι η έλλειψη του δικαιώματος να έχουμε αποκλειστική χρήση του όρου Μακεδονία, σαν Μακεδονία».

Ουσιαστικά με τη δήλωση αυτή ο κ. Ντιμιτρόφ ζητάει να υπάρξει χρήση του όρου «Μακεδονία» από την Ελλάδα και την ΠΓΔΜ επι ίσοις όροις, χωρίς αποκλειστικότητα και συνεπώς να υπάρξουν προσδιορισμοί και στις δυο πλευρές που θα καθιστούν διακριτές τις δυο περιοχές (Περιφέρεια Μακεδονίας, Αεροδρόμιο «Μακεδονία», Πανεπιστήμιο Μακεδονίας κ.ά. θα πρέπει να μετονομασθούν εφόσον υπάρξει τέτοια απόφαση).


                             **********************************************


Ρώσος ΥΠΕΞ Λαβρόφ:



Η ονοματολογία για ΠΓΔΜ συνδέεται με το ΝΑΤΟ


και την απόφαση των ΗΠΑ για ένταξη των Σκοπίων



Η ενεργοποίηση της συζήτησης του ζητήματος που αφορά την επίσημη ονομασία των Σκοπίων σχετίζεται με την επιθυμία των ΗΠΑ να εντάξουν τη χώρα αυτή στο ΝΑΤΟ, σύμφωνα με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και τα όσα δήλωσε κατά την διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε με θέμα τα αποτελέσματα που επέφερε η δράση της ρωσικής διπλωματίας το 2017.

«Για ένα μεγάλο διάστημα οι συνομιλίες για την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας των Σκοπίων βρίσκονταν σε μια «ημιαδρανή κατάσταση» και «ενεργοποιήθηκαν μόνο τότε, όταν οι ΗΠΑ αποφάσισαν, ότι τα Σκόπια πρέπει να είναι στον ΝΑΤΟ» επεσήμανε ο Λαβρόφ, υπογραμμίζοντας ότι εφόσον η Ελλάδα είναι ήδη στο ΝΑΤΟ, δεν της προτείνεται να κάνει υποχωρήσεις, σε αντίθεση με τα Σκόπια «τα οποία πρέπει να τα εντάξουν στο ΝΑΤΟ».

Αναφερόμενος στο θέμα της ονομασίας, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών είπε χαρακτηριστικά: «Σε όποια ονομασία και αν καταλήξουν η Ελλάδα και τα Σκόπια για τη Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, εάν αυτή αποφασισθεί επίσημα και επικυρωθεί στο σύνταγμα των Σκοπίων, ασφαλώς και όλοι θα την αναγνωρίσουν. Όμως την ουσία των όσων συμβαίνουν, ελπίζω ότι όλοι την αντιλαμβάνονται και συνίσταται στο εξής: στην περίπτωση αυτή το θέμα δεν είναι να ληφθούν υπ' όψιν κάποια γενικά και ιδιαίτερα γνωρίσματα των δύο γειτονικών λαών, αλλά το να κάνουν τη μια από τις χώρες αυτές οπωσδήποτε μέλος του ΝΑΤΟ».


Ουσιαστικά με τη δήλωση αυτή ο κ. Ντιμιτρόφ ζητάει να υπάρξει χρήση του όρου «Μακεδονία» από την Ελλάδα και την ΠΓΔΜ επι ίσοις όροις, χωρίς αποκλειστικότητα και συνεπώς να υπάρξουν προσδιορισμοί και στις δυο πλευρές που θα καθιστούν διακριτές τις δυο περιοχές (Περιφέρεια Μακεδονίας, Αεροδρόμιο «Μακεδονία», Πανεπιστήμιο Μακεδονίας κ.ά. θα πρέπει να μετονομασθούν εφόσον υπάρξει τέτοια απόφαση).


                                             *************************************


Ομογενείς: Εχθρός μας όποιος πει


«ναι» στο όνομα «Μακεδονία»



Ξεκάθαρη θέση στο Σκοπιανό πήραν οι Έλληνες της ομογένειας, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να περάσουν το κατώφλι του Λευκού Οίκου προκειμένου να μην γίνει αποδεκτή μία σύνθετη ονομασία που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία».

Μάλιστα οι ομογενείς της Αμερικής στέλνουν επιστολή – ψήφισμα στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκοντας συνάντηση μαζί του. Παράλληλα στέλνουν ξεκάθαρο μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση στην Ελλάδα ότι όποιος πολιτικός ψηφίσει υπέρ μίας ονομασίας για τα Σκόπια που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» είναι ανεπιθύμητος στις ΗΠΑ και ότι μία τέτοια συμφωνία «θα σημάνει και τη ρήξη στις σχέσεις του Εθνικού Κέντρου με την ομογένεια».

Σε επιστολή τους, οι Έλληνες της ομογένειας, μέλη ενώσεων και σωματείων που δραστηριοποιούνται από τη μία ως την άλλη άκρη της Αμερικής, αναφέρουν:

"Λαμβάνεται η απόφαση να επιδοθεί ψήφισμα προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, κ. Ντόναλντ Τραμπ, με τις θέσεις και τη στάση της οργανωμένης Ομογένειας για το ζήτημα της Ονομασίας των Σκοπίων και να γίνει αίτημα συνάντησης μαζί του".

Αποφάσισαν ομόφωνα πως από εδώ και στο εξής όλες οι εθνικές παρελάσεις για την επέτειο της εθνικής Παλιγγενεσίας να είναι αφιερωμένες στο εθνικό ζήτημα της Μακεδονίας.

Στην επιστολή – ψήφισμά τους οι 24 ενώσεις ομογενών της Αμερικής, χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα, ξεκαθαρίζουν ότι όποιος πολιτικός ψηφίσει υπέρ μιας σύνθετης ονομασίας που θα περιλαμβάνει τον όρο 'Μακεδονία' θα αντιμετωπίσει την οργή τους, σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας Κυριακάτικη Δημοκρατία.

"Οποιοσδήποτε πολιτικός συνυπογράψει μία απόφαση που θα επιτρέπει τη χρήση του όρου Μακεδονία, με γεωγραφικό ή επιθετικό προσδιορισμό, θα βρεθεί αντιμέτωπος με την οργή της οργανωμένης Ομογένειας", αναφέρουν οι οργανώσεις οι οποίες εκπροσωπούν τους περίπου 1.500.000 Έλληνες που ζουν στις ΗΠΑ.

Στην επιστολή τους προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα και τους βουλευτές του Κοινοβουλίου οι ομογενείς σημειώνουν: "Αναγνωρίζουμε τις προσπάθειες της σημερινής ηγεσίας του ελληνικού ΥΠΕΞ να σταματήσουν οριστικά οι αλυτρωτικές διαθέσεις και πολιτικές της ΠΓΔΜ. Ωστόσο, οι αλυτρωτικές διαθέσεις και πολιτικές της γείτονος δεν πρόκειται να σταματήσουν όσο παραμένει το όνομα “Μακεδονία” ή παράγωγο της στην ονομασία τους. Κι αυτό το γνωρίζουμε όλοι μας ότι αποτελεί την πηγή της σκοπιανής προκλητικότητας και προπαγάνδας".

Ζητούν, από τον κ. Παυλόπουλο να συγκαλέσει Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών αλλά και τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για ένα τόσο μεγάλο ζήτημα.

"Η οργανωμένη Ομογένεια, οι εκπρόσωποι των φορέων που συνυπογράφουν το ψήφισμα, ζητούμε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συγκαλέσει τους Πολιτικούς Αρχηγούς σε Συμβούλιο και να επαναβεβαιώσει την Εθνική Γραμμή που χαράχτηκε το 1992 υπό την προεδρία του αείμνηστου Κ. Καραμανλή", υποστηρίζουν.

Αναλυτικά η επιστολή – ψήφισμα της Ομογένειας:

"Βρισκόμαστε μπροστά σε ραγδαίες εξελίξεις καθώς σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και πληροφορίες, η Κυβέρνηση της Ελλάδος και η Κυβέρνηση της FYROM, ετοιμάζονται για την έναρξη των επίσημων διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ για την εξεύρεση λύσης στο ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας, υπό την πίεση του Διεθνή Παράγοντα για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων σε ΝΑΤΟ και ΕΕ.
Αναγνωρίζουμε τις προσπάθειες της σημερινής ηγεσίας του Ελληνικού ΥΠΕΞ να σταματήσουν οριστικά οι αλυτρωτικές διαθέσεις και πολιτικές της ΠΓΔΜ. Ωστόσο, οι αλυτρωτικές διαθέσεις και πολιτικές της γείτονος δεν πρόκειται να σταματήσουν όσο παραμένει το όνομα «Μακεδονία» ή παράγωγό της στην ονομασία τους. Κι αυτό το γνωρίζουμε όλοι μας ότι αποτελεί την πηγή της Σκοπιανής προκλητικότητας και προπαγάνδας.

Η μόνη λύση για την αποκατάσταση της παγκόσμιας ιστορίας της ανθρωπότητας είναι να μην υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» ή παραγωγό του στην ονομασία της ΠΓΔΜ. Τα λάθη και η ελαστικότητα ορισμένων πολιτικών κατά το πρόσφατο παρελθόν στο ζήτημα αυτό δεν επιτρέπουν περιθώρια για να αγνοήσουμε τους κινδύνους.
Εν όψει των επιταχυνόμενων εξελίξεων για την εξεύρεση λύσης στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ στο άμεσο μέλλον, οι δυνάμεις της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας συσπειρώνονται και πλαισιώνουν την εντεινόμενη εκστρατεία της Παμμακεδονικής Ένωσης Η.Π.Α.

Με το παρών ψήφισμα θέλουμε να καταστήσουμε σαφές ότι η ομογένεια, με έντονη την εθνική συνείδηση και ανησυχία για τις εξελίξεις, στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση:

Οποιοσδήποτε πολιτικός, συνυπογράψει μία απόφαση που θα επιτρέπει την χρήση του όρου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, με γεωγραφικό ή επιθετικό προσδιορισμό, θα βρεθεί αντιμέτωπος με την οργή της Οργανωμένης ομογένειας.. Μία συμφωνία για λύση με χρήση του όρου Μακεδονία, θα σημάνει και την ρήξη στις σχέσεις του Εθνικού Κέντρου με την ομογένεια.
Η οργανωμένη Ομογένεια, οι εκπρόσωποι των φορέων που συνυπογράφουν το Ψήφισμα, ζητούμε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συγκαλέσει τους Πολιτικούς Αρχηγούς σε Συμβούλιο και να επαναβεβαιώσει την Εθνική Γραμμή που χαράχτηκε το 1992 υπό την προεδρεία του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Πιστεύουμε ότι η οποιαδήποτε λύση που θα προκύψει, θα πρέπει να τεθεί υπό την κρίση του Ελληνικού λαού σε Δημοψήφισμα

Λαμβάνεται η απόφαση να επιδοθεί Ψήφισμα προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Ντόναλντ Τραμπ με τις θέσεις και την στάση της Οργανωμένης Ομογένειας για το Ζήτημα της Ονομασίας των Σκοπίων και να γίνει αίτημα συνάντησης μαζί του.

Επιπροσθέτως, έπειτα από ομόφωνη απόφαση των Ομοσπονδιών που διοργανώνουν τις Εθνικές Παρελάσεις στις ΗΠΑ, οι Παρελάσεις για την Επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, θα είναι αφιερωμένες στο Εθνικό Ζήτημα της Μακεδονίας.

Οι υπογεγραμμένοι τονίζουν την στήριξη τους προς την Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ τις κρίσιμες αυτές στιγμές και όλοι μαζί στέλνουμε ένα ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι η Ομογένεια σέβεται την ιστορία της πατρίδας, Ενωμένη και Αποφασισμένη για κοινή πορεία.

Αντί επιλόγου, επικαλούμεθα τον Ίωνα Δραγούμη: ‘Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει’».

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 14 ιΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2018



14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018


Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος



Μακεδονική σαλάτα...



Καταλύτης πολιτικών εξελίξεων το παζάρι με τα Σκόπια

- Παράκαμψη Νίμιτς προωθούν Κοτζιάς-Ντιμιτρόφ

- Εμπλοκή Τσίπρα-Ζάεφ θέλουν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι

- Διχάζει τα κόμματα η ονοματολογία και ο Καμμένος το βιολί του


Η ταχεία επίλυση του ονοματολογικού με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ), αλλά και των εκκρεμοτήτων με την Αλβανία, θέτει πλέον ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα στην Αθήνα, η οποία αντιλαμβάνεται ότι τα περιθώρια ελιγμών της είναι περιορισμένα, στο πλαίσιο των επιθυμιών του ευρωατλαντικού παράγοντα για τη σταθεροποίηση του βαλκανικού χώρου. Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, για το οποίο υπάρχει απόλυτη ταύτιση απόψεων σε όλες τις πρωτεύουσες όπου λαμβάνονται οι μείζονες αποφάσεις (Ουάσιγκτον, Βρυξέλλες, Βερολίνο, Παρίσι αλλά και Λονδίνο), οι διμερείς διαφορές που εξακολουθούν να υπάρχουν στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων απαιτείται να διευθετηθούν το ταχύτερο δυνατόν και να κλείσει «η δουλειά που δεν έχει ολοκληρωθεί».
Το πρώτο εξάμηνο του 2018 θα είναι κομβικής σημασίας, όχι επειδή ελλοχεύουν πιθανές εκλογικές αναμετρήσεις, όπως ορισμένοι στην Αθήνα επιμένουν να τονίζουν, αλλά επειδή έχει καταρτιστεί σαφές χρονοδιάγραμμα από τους παίκτες - κλειδιά. Επιπλέον, ένας παράγοντας που δεν πρέπει να παραγνωρίζεται είναι η ενεργειακή ασφάλεια και ο περιορισμός τής ρωσικής επιρροής στο ζήτημα αυτό. Ενημερωμένες πηγές σημείωναν ότι σε Ουάσιγκτον και ΝΑΤΟ κρίνεται ως πολύ σημαντική η διασύνδεση Ελλάδας - ΠΓΔΜ με την κατασκευή κάθετου αγωγού φυσικού αερίου από τον ΤΑΡ προς τον Βορρά.


Οι ημερομηνίες - κλειδιά


Σε αυτό το πλαίσιο, έμπειροι παρατηρητές αναδεικνύουν παράλληλα και ορισμένες ημερομηνίες - κλειδιά. Κατ' αρχήν, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Επιτροπή αναμένεται να παρουσιάσει μέσα στο πρώτο 15νθήμερο του Φεβρουαρίου (ορισμένοι μιλούν για τις 7 ή τις 14 Φεβρουαρίου) τη Στρατηγική για τη Διεύρυνση, ένα πολιτικό κείμενο με ορίζοντα το 2025. Παράλληλα, η βουλγαρική προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει θέσει ως μια εκ των βασικών της προτεραιοτήτων την αναζωογόνηση της διεύρυνσης για τα Δυτικά Βαλκάνια, 15 χρόνια μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Θεσσαλονίκης, επί ελληνικής προεδρίας, το 2003. Στις 17 Μαΐου αναμένεται, μάλιστα, να διεξαχθεί στη Σόφια Σύνοδος Κορυφής για τα Δυτικά Βαλκάνια και πολλοί θα ήθελαν ως τότε να μπορούν να γίνουν ανακοινώσεις για την ευρωπαϊκή προοπτική των Σκοπίων και των Τιράνων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ενδιαφέρον για τα Δυτικά Βαλκάνια δεν θα κοπάσει, καθώς της βουλγαρικής έπεται η αυστριακή προεδρία. Η Βιέννη, τόσο παραδοσιακά όσο και εκμεταλλευόμενη το Προσφυγικό, έχει αναβαθμίσει την επιρροή της στην περιοχή. Υψηλό ενδιαφέρον για τα Δυτικά Βαλκάνια εκφράζει και η Βρετανία, όπου θα διεξαχθεί στις 10 Ιουλίου η Σύνοδος Κορυφής της Διαδικασίας του Βερολίνου.

Παράλληλα η Ουάσιγκτον, με αιχμή του δόρατος το ΝΑΤΟ, επιδιώκει να επανέλθει στη Βαλκανική έπειτα από κάποια χρόνια μειωμένου ενδιαφέροντος. Στο επίκεντρο της αμερικανικής οπτικής βρίσκεται η απόσπαση της Σερβίας από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της Ρωσίας και επίσης, σε δεύτερο πλάνο, η ανάσχεση της αυξανόμενης κινεζικής διείσδυσης στην περιοχή με μοχλό την οικονομική και εμπορική συνεργασία του νέου Δρόμου του Μεταξιού που επικεντρώνεται, καθόλου τυχαία, στη… Σερβία. Η αμερικανική στρατηγική πλαισιώνεται από την επιθυμία της ΕΕ για ένταξη της Σερβίας και του Μαυροβουνίου στην Ενωση στα μέσα της επόμενης δεκαετίας, κάτι που όμως θα απαιτήσει την οριστική επίλυση της εκκρεμότητας Βελιγραδίου - Πρίστινας. Παράλληλα, η διευθέτηση του ονοματολογικού μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ κρίνεται αναγκαία με σκοπό τη σταθεροποίηση του «κάθετου άξονα» Ελλάδας - ΠΓΔΜ - Κοσόβου - Σερβίας. Οσο για τις ελληνοαλβανικές σχέσεις, είναι σαφές ότι τόσο η Ουάσιγκτον όσο και οι Βρυξέλλες διάκεινται θετικά προς τον αλβανικό παράγοντα, «συγχωρώντας» τις κατά καιρούς ακραίες συμπεριφορές του Εντι Ράμα στα Τίρανα και των άλλοτε οπλαρχηγών του UCK στην Πρίστινα.


Οι ιδέες Atlantic Council και ΝΑΤΟ


Οι ιδέες που κυκλοφορούν στην Ουάσιγκτον περί των Δυτικών Βαλκανίων αποτυπώθηκαν εύγλωττα σε έκθεση με τίτλο «Balkans Forward: A New US Strategy for the Region» του ινστιτούτου Atlantic Council τον περασμένο Νοέμβριο, στην παρουσίαση της οποίας παρευρέθησαν οι υπουργοί Εξωτερικών των επονομαζόμενων «Western Balkans 6» (Αλβανίας, Σερβίας, Μαυροβουνίου, Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ΠΓΔΜ, Κοσόβου). Η πιο εντυπωσιακή από τις προτάσεις των συντακτών της έκθεσης είναι η εγκαθίδρυση μόνιμης αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή και συγκεκριμένα στη βάση Μπόντστιλ στο Κόσοβο - με το βλέμμα και προς τη Ρωσία. Προτείνεται παράλληλα μια «ιστορική επαναπροσέγγιση» με το Βελιγράδι, αλλά και η γενικότερη επιστροφή των ΗΠΑ στην περιοχή ως «έντιμου διαμεσολαβητή». Επίσης, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη η δήλωση (τον περασμένο Δεκέμβριο, σε συνάντηση στο πλαίσιο του Αδριατικού Χάρτη) του Αμερικανού διπλωμάτη Μάθιου Πάλμερ, διευθυντή για Θέματα Νότιας Ευρώπης στο Στέιτ Ντηπάρτμεντ, ότι η ΠΓΔΜ μπορεί να γίνει το 30ό μέλος του ΝΑΤΟ εντός του 2018.

Σε ανάλογο κλίμα, μελέτη του Αμυντικού Κολεγίου του ΝΑΤΟ με τίτλο «Τα Δυτικά Βαλκάνια και η εκδίκηση της Ιστορίας», που δημοσιεύθηκε επίσης τον περασμένο Νοέμβριο, προτείνει τη δημιουργία, με έδρα το Σεράγεβο, ενός κοινού αρχηγείου όλων των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην περιοχή, με την παράλληλη αξιοποίηση της δύναμης που δημιουργήθηκε για την αντιμετώπιση της ρωσικής απειλής μετά τα γεγονότα τη Κριμαίας για προβολή ισχύος στην περιοχή. Η ανησυχία για την έκταση της ρωσικής επιρροής αποτυπώνεται και σε πρόσφατη έκθεση της βρετανικής Βουλής των Λόρδων, με τίτλο «Το Ηνωμένο Βασίλειο και το μέλλον των Δυτικών Βαλκανίων». Το βρετανικό ενδιαφέρον για την περιοχή είναι αυξημένο και θα καταστεί σαφές με διάφορες πρωτοβουλίες.


Επιτάχυνση των διαδικασιών


Στην Αθήνα και στα Σκόπια φαίνεται ότι υπάρχει η διάθεση να επιταχυνθούν όσο γίνεται περισσότερο οι διαδικασίες για την εξεύρεση λύσης στο ονοματολογικό. Ο Μάθιου Νίμιτς θα συναντηθεί με τους διαπραγματευτές των δύο χωρών Αδαμάντιο Βασιλάκη και Βάσκο Ναουμόφσκι την προσεχή Τετάρτη στη Νέα Υόρκη, στην οποία αναμένεται να καταθέσει μια πρόταση - πλαίσιο με ένα ή περισσότερα ονόματα. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε ο Νίκολα Ντιμιτρόφ σε συνέντευξη του, κατά την τρίωρη συνάντηση του με τον Νίκο Κοτζιά στη Θεσσαλονίκη, την περασμένη Πέμπτη, οι δύο χώρες αποφάσισαν να ακολουθήσουν μια διαφορετική μεθοδολογία, στο πλαίσιο της οποίας θα έχουν αυτές πρωταγωνιστικό ρόλο. Έτσι φέρεται να συμφώνησαν στη δημιουργία μιας κοινής ομάδας εργασίας υπό την ηγεσία τους που θα αναζητήσει πιθανές λύσεις για το θέμα του ονόματος. Παράλληλα, με σαφή αμερικανική - και όχι μόνο - επίνευση, προωθείται συνάντηση των πρωθυπουργών Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ, χωρίς όμως να θεωρείται δεδομένο ότι αυτή θα πραγματοποιηθεί στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός. Η Ουάσιγκτον εκτιμά ότι η εμπλοκή τους είναι κρίσιμη και από την άποψη αυτή δεν έχει μεταβάλει την άποψη που διατύπωνε ήδη από την περίοδο 2007-2008, όταν επεδίωκε συνάντηση των Κώστα Καραμανλή και Νίκολα Γκρούεφσκι.


Τα προβλήματα των κυβερνήσεων


Δεν είναι σαφές πόσο έχει «μορφοποιηθεί» η διαπραγμάτευση αυτήν την περίοδο. Πρέπει να επισημανθεί όμως ότι το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό στις δύο χώρες παραμένει «δύσκολο». Δεν είναι ξεκάθαρο αν σε επίπεδο κοινωνίας υπάρχουν οι προϋποθέσεις για συναίνεση, ενώ οι δύο κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τα δικά τους προβλήματα. Στην Αθήνα, η «στάση Ιανού» που τηρεί ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, ο οποίος τη μια στιγμή ομιλεί για μη αποδοχή του όρου «Μακεδονία» και την άλλη εμφανίζεται να αποδέχεται το Βουκουρέστι, καθώς και η απροθυμία της κυβέρνησης να ενημερώσει υπεύθυνα την αντιπολίτευση δηλητηριάζουν το κλίμα. Στα Σκόπια, η ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία αλλά και η «δύσκολη» συγκατοίκηση της κυβέρνησης Ζάεφ με τον προερχόμενο από το VMRO - DPMNE πρόεδρο της Δημοκρατίας Γκιόργκι Ιβανόφ περιπλέκουν την κατάσταση. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι στο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι δεν έχει ουσιαστικά υπάρξει μια αλλαγή φρουράς με την εμφάνιση μιας πιο μετριοπαθούς ηγεσίας. Αλλωστε, ο νέος πρόεδρος του κόμματος, ο Χρίστιαν Μιτσκόφσκι, θεωρείται ελεγχόμενος από τον κ. Γκρούεφσκι.


Από τον Νίμιτς στην… Κορυτσά


Είναι αναμφίβολα σαφές, ότι στο παρασκήνιο κυοφορούνται διάφορα σενάρια για τη «διπλωματική χορογραφία» που πρέπει να ακολουθηθεί. Οι εμπλεκόμενοι τρίτοι παίκτες κινούνται προσεκτικά και το ίδιο αναμένεται να πράξει και ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτεμπεργκ, που στις 17 Ιανουαρίου θα επισκεφθεί τα Σκόπια. Η Συμμαχία φυσικά δεν αναμειγνύεται στη διαπραγμάτευση, αν και παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις διαβουλεύσεις, καθώς υπάρχει ανανεωμένο ενδιαφέρον για τη διεύρυνση, αφού στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής είχε αποφασιστεί να πραγματοποιηθεί και μια μελέτη για την «πολιτική ανοικτών θυρών».

Σύμφωνα πάντως με ορισμένες πληροφορίες, στο εσωτερικό της Συμμαχίας υπάρχουν κάποιες χώρες που, ενώ αναγνωρίζουν τη βούληση της νέας ηγεσίας της ΠΓΔΜ για προσέγγιση με τους ευρωατλαντικούς θεσμούς, δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους για το αν η εσωτερική κατάσταση στη χώρα (σε επίπεδο δημοκρατίας, θεσμών, κράτους δικαίου) ευνοεί την ένταξη. Οι χώρες αυτές, όπως π.χ. η Ολλανδία, κοιτούν προφανώς το μέλλον, καθώς η εξεύρεση λύσης θα ανοίξει παράλληλα για τα Σκόπια την πόρτα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ.

Στις 19 Ιανουαρίου, δύο ημέρες μετά τη συνάντηση στη Νέα Υόρκη υπό τον κ. Νίμιτς, ο κ. Κοτζιάς θα μεταβεί στην Κορυτσά, όπου θα συμμετάσχει στον δεύτερο κύκλο των συνομιλιών που έχει ανοίξει με τα Τίρανα για την επίλυση των ελληνοαλβανικών εκκρεμοτήτων (ο πρώτος γύρος είχε πραγματοποιηθεί στην Κρήτη). Οι συνομιλίες διεξάγονται σε απόλυτο «σκοτάδι ενημέρωσης», τουλάχιστον από ελληνικής πλευράς, διότι στα Τίρανα ο υπουργός Εξωτερικών Ντίτμιρ Μπουσάτι εμφανίζεται λαλίστατος. Σε πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη, ο ομόλογος του κ. Κοτζιά αναφέρθηκε σε τρία «καλάθια θεμάτων» που συναποτελούν το «πακέτο» στο οποίο έχει αναφερθεί ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών.

Σύμφωνα με τον κ. Μπουσάτι, στο πλαίσιο του «πρώτου καλαθιού» συμπεριλαμβάνεται πριν από όλα το ζήτημα της άρσης της εμπόλεμης κατάστασης με την Αλβανία, το ζήτημα των στρατιωτικών κοιμητηρίων κ.ά. Η άρση του εμπολέμου είναι θέμα στο οποίο επιμένει πολύ η αλβανική πλευρά και, όπως προκύπτει από αξιόπιστες πληροφορίες, η Αθήνα θα ικανοποιήσει το αίτημα. Αυτή την περίοδο προετοιμάζεται, αν δεν έχει ολοκληρωθεί ήδη, η επεξεργασία του Προεδρικού Διατάγματος με το οποίο θα ακυρώνεται ουσιαστικά το Βασιλικό Διάταγμα της 10ης Νοεμβρίου 1940 με το οποίο εφαρμόζεται ο Αναγκαστικός Νόμος 2636 «Περί δικαιοπραξιών εχθρών και μεσεγγυήσεως εχθρικών περιουσιών». Η υπογραφή του Προεδρικού Διατάγματος θα επιτρέψει σε αλβανούς υπηκόους να διεκδικήσουν τις περιουσίες τους που είχαν τεθεί υπό μεσεγγύηση. Ο κ. Μπουσάτι θέτει από την πλευρά του και το ζήτημα των Τσάμηδων, λέγοντας ότι υπάρχουν και ακίνητά τους. Το υπουργείο Εξωτερικών αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι η Αθήνα έχει αποδεχθεί τη συζήτηση περί «Τσάμικου», αλλά η συνεχιζόμενη επανάληψη σχετικών δηλώσεων κινεί υποψίες.

Το δεύτερο «καλάθι θεμάτων» κατά τον κ. Μπουσάτι είναι ζητήματα που αφορούν την ελληνική εθνική μειονότητα, τα οποία συνδέει με τα δικαιώματα των Αλβανών που κατοικούν στην Ελλάδα. Η σύνδεση αυτή, εφόσον έχει γίνει, μοιάζει εκ πρώτης όψεως προβληματική. Όσο για το «τρίτο καλάθι», στο οποίο εντάσσεται η Συμφωνία για τις Θαλάσσιες Ζώνες του 2009, ο Αλβανός υπουργός ομιλεί και για θέμα καλύτερου καθορισμού των χερσαίων συνόρων. Αναφορικά με τη Συμφωνία του 2009, το παρασκήνιο οργιάζει. Ο κ. Κοτζιάς εμφανίζεται να βάζει στο τραπέζι την ιδέα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, αλλά το ζήτημα είναι ιδιαίτερα περίπλοκο.


ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 14 Ιανουαρίου 2018



                                             **************************************


Αποψη: Κρίσιμα ερωτήματα


για την ονομασία των Σκοπίων


ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΖΑΧΑΡΑΚΙΣ*


Τις τελευταίες μέρες αναζωπυρώθηκε, για μία ακόμα φορά, το ενδιαφέρον του πολιτικού συστήματος και κατ’ επέκταση της δημοσιογραφικής και της ευρύτερης κοινής γνώμης, για το από τριακονταετίας περίπου αποτελματωμένο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων. Το οποίο κατά καιρούς αφυπνίζεται, σαν να θέλει να μας υπενθυμίσει την ύπαρξή του ώστε να μην επαληθευθεί η προ πολλών ετών πιθανολόγηση της αναπόφευκτης μεσοπρόθεσμης λήθης περί αυτού.

Τις περιστασιακές αυτές εξάρσεις του πυροδοτούσε συνήθως η δραστηριοποίηση, ποικίλης αιτιολογίας και προτροπής, του επί δεκαετίες εκπροσώπου του Γ.Γ. του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς ή, σπανιότερα, κάποια έμμεσα ή και άμεσα σχετιζόμενα με αυτό γεγονότα (όπως προσπάθειες ένταξης της ΠΓΔΜ σε διεθνείς οργανισμούς). Αυτή τη φορά το έναυσμα και, σε κάποιο βαθμό για ορισμένους, το άλλοθι, παρασχέθηκε από τον σχηματισμό νέας κυβερνήσεως στα Σκόπια υπό τον μετριοπαθή, όπως χαρακτηρίζεται, Ζόραν Ζάεφ. Ο κ. Ζάεφ διαδέχθηκε τον ακραία εθνικιστή και σκληροπυρηνικό κ. Γκρούεφσκι.

Η εξέλιξη αυτή κρίθηκε ότι δικαιολογεί βάσιμες προσδοκίες αν όχι για να «λύσουμε», πάντως για να «κλείσουμε» αυτό το χρονίζον και ως εκ τούτου ενοχλητικό θέμα. Σε αυτό εκτιμάται ότι θα βοηθήσει και η σχετική εγγενής προδιάθεσή μας και το σύμπλεγμα αναπολήσεως θεωρητικών και εξωπραγματικών, ως επί το πλείστον, «χαμένων ευκαιριών». Αντί ωστόσο της επιβεβλημένης σοβαρότητος, ώστε να απαντηθούν ορισμένα ερωτήματα που θα πρέπει ανυπερθέτως να συνεκτιμηθούν προκαταβολικά προκειμένου να χαραχθεί η προσφορότερη τακτική και στρατηγική και να ενημερωθεί σωστά η κοινή γνώμη, γινόμεθα μάρτυρες δυστυχώς της συνήθους πολιτικής και διακομματικής αντιπαραθέσεως. Και μάλιστα μέχρι σημείου, πολλές φορές, επιδείξεως πρόδηλης άγνοιας, γελοιότητος και ευσεβοποθισμού, με δημόσια κατάθεση ιδεών και εισηγήσεων ονοματολογίας. Το αποτέλεσμα είναι η εντύπωση ότι μαλώνουμε σε έναν, εν μέρει τουλάχιστον, ξένον αχυρώνα.

Τα ερωτήματα που μέχρι στιγμής δεν έχουν διευκρινισθεί στον δημόσιο διάλογο άπτονται της αδήριτης ανάγκης για μία εμπεριστατωμένη στάθμιση των αντικειμενικών δεδομένων του προβλήματος, πέραν του ονόματος αυτού καθεαυτό, που ασφαλώς αποτελεί την κύρια αλλά όχι την αποκλειστική παράμετρό του. Αλήθεια, τι ακριβώς έχουμε εις χείρας μας εκτός από τη διαφαινόμενη εποικοδομητική διάθεση του κ. Ζάεφ – και αυτή πάντα σε σύγκριση προς την αδιαλλαξία του κ. Γκρούεφσκι;

Έχουμε μήπως κάποιο συγκεκριμένο και απτό δείγμα γραφής ως προς την πρακτική έκφραση της καλής αυτής διαθέσεως, πέραν του υπαινιγμού του να μετονομάσει το αεροδρόμιο των Σκοπίων, που άλλωστε θυμίζει το προηγούμενο του Γκλιγκόροφ να αποσύρει τον Ηλιο της Βεργίνας από τη σκοπιανή σημαία το 1995; Έχουμε συνειδητοποιήσει το γεγονός ότι ο ακραίος κ. Γκρούεφσκι δεν έκανε τίποτε άλλο από το να εφαρμόσει επιμελώς την επί είκοσι σχεδόν χρόνια πάγια αρνητικότητα των Σκοπίων; Έχουμε αντιληφθεί την πιθανότητα να εξεδήλωσε τις εξτρεμιστικές εθνικιστικές θέσεις του επωφελούμενος απλώς μιας υπαρκτής πραγματικότητας στα Σκόπια, την οποία ενδεχομένως θα αναγκασθεί να σεβασθεί και ο «καλοπροαίρετος» κ. Ζάεφ;

Έχουμε συνεκτιμήσει, στο πλαίσιο αυτό, τον χάρτη και τις ισορροπίες των πολιτικών δυνάμεων της γείτονος και τα συνακόλουθα περιθώρια εφαρμογής της μιας ή της άλλης πολιτικής, κυρίως όταν πρόκειται για ριζική αναθεώρηση της μέχρι τούδε αδιαλείπτως ακολουθούμενης γραμμής, με άλλα λόγια για τη γνωστή και παρ’ ημίν «κωλοτούμπα»; Η μεταστροφή αυτή συνεπάγεται πολιτικό κόστος το οποίο, ανεξαρτήτως καλών προθέσεων, αποτελεί πάντοτε το θεμελιώδες κριτήριο στη λήψη σχετικών πολιτικών αποφάσεων, και φυσικά όχι μόνο στα Σκόπια.

Έχουμε άραγε μελετήσει τον τρόπο και τη μέθοδο αντιμετωπίσεως τυχόν αποφάσεως της άλλης πλευράς να καταφύγει –έστω κατ’ ανάγκη– σε δημοψήφισμα προς επικύρωση οποιασδήποτε συμφωνίας, πράγμα που πιθανότατα θα παρασύρει και εμάς σε παρόμοιες επικίνδυνες διχαστικές διαδικασίες, με προφανείς καταλυτικές επιπτώσεις; Έχουν ληφθεί υπόψη πιθανές αντιδράσεις του αλβανικού πληθυσμού των Σκοπίων και οι μακροπρόθεσμες γεωστρατηγικές συνέπειες σε περίπτωση τυχόν αποσχίσεώς του;

Έχει εξασφαλισθεί κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο ότι η καλή διάθεση του κ. Ζάεφ καλύπτει πλήρως τον απαράβατο ελληνικό όρο για γενική χρήση του όποιου ονόματος συμφωνηθεί erga omnes – έναντι όλων τόσο στις διεθνείς σχέσεις της χώρας όσο και στο εσωτερικό, με ανάλογη συνταγματική και νομοθετική αναθεώρηση; Η πρόβλεψη αυτή είναι ίσως σημαντικότερη από το όνομα καθεαυτό. Και στο πλαίσιο αυτό έχει διερευνηθεί ο επιθετικός προσδιορισμός που παράλληλα με το συμφωνηθέν όνομα θα χρησιμοποιείται σε επιμέρους τομείς – π.χ. για τους υπηκόους, τα διαβατήρια, τη γλώσσα, τις Αρχές κ.λπ.;

Πέραν της προσφοράς του κ. Ζάεφ για μετονομασία του αεροδρομίου των Σκοπίων έχει επισημανθεί ανάλογη προθυμία εξαλείψεως όλων των αλυτρωτικών κρουσμάτων στη συμπεριφορά των γειτόνων μας και πρωταρχικά στα σχολικά βιβλία και τη γενικότερη εκπαιδευτική πολιτική τους;

Τέλος, έχει εξετασθεί η διαδικασία με την οποία όσες χώρες έχουν ήδη αναγνωρίσει τα Σκόπια με το συνταγματικό λεγόμενο όνομά τους θα προβούν και πάλι σε πράξη αναγνωρίσεως της χώρας με το νέο όνομά της, που θα πρέπει να γνωστοποιηθεί στους τρίτους με επίσημη διακοίνωση της κυβερνήσεώς της;

Τα ερωτήματα αυτά αντικατοπτρίζουν έναν προβληματισμό που απαιτείται να συνεκτιμηθεί σοβαρά κατά τον χειρισμό του θέματος. Όχι ασφαλώς για να επιβαρύνει τη διαπραγματευτική διαδικασία με στοιχεία υπερβολικών επιδιώξεων και αρνητικής συμπεριφοράς. Αλλά αντιθέτως για να εξασφαλίσει ακριβώς τα αυτονόητα προαπαιτούμενα επιτυχίας στο εγχείρημα της ονοματοδοσίας των Σκοπίων, ώστε να αποτραπεί η δημιουργία καταστάσεως χειρότερης της σημερινής και μάλιστα επικυρωμένης με τη σφραγίδα της καταρρεύσεως μιας πανηγυρικά προαναγγελθείσης προσπάθειας.

* Ο κ. Χρ. Γ. Ζαχαράκις είναι πρέσβυς ε.τ.


ΠΗΓΗ: Εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 14 Ιανουαρίου 2018



14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018


Το Σκοπιανό και τι πρέπει να γνωρίζετε


Γράφει ο Γιώργος Κύρτσος, ευρωβουλευτής της ΝΔ


Η εκκρεμότητα με τα Σκόπια θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί στη βάση ενός έντιμου συμβιβασμού, ο οποίος θα στηριζόταν σε βασικές θέσεις που είχε επεξεργαστεί η κυβέρνηση Καραμανλή.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση Τσίπρα αποδεικνύεται και σε αυτή την περίπτωση κατώτερη των περιστάσεων και διαπραγματεύεται ένα εθνικό θέμα στρατηγικής σημασίας χωρίς διαφάνεια, χωρίς προσπάθεια δημιουργίας της αναγκαίας εθνικής συναίνεσης και προσυπογράφοντας, εάν κρίνουμε από τα μισόλογα των κυβερνητικών στελεχών, όλες τις βασικές θέσεις των Σκοπιανών. Είναι φανερό ότι αυτή η «λύση» δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή από τον ελληνικό λαό γιατί θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι θα αντιμετωπίσει.

Οχι μόνο το όνομα

Η κυβέρνηση και τα επηρεαζόμενα από αυτήν ΜΜΕ περιορίζουν το θέμα των Σκοπίων στο ζήτημα του ονόματος και ο υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς παραλείπει σκόπιμα σε κάθε αναφορά του το γεωγραφικό προσδιορισμό σε σχέση με τη σύνθετη ονομασία που μπορεί να περιέχει τον όρο Μακεδονία.

Δεν λέει τίποτα η κυβέρνηση για τις αναγκαίες αλλαγές στο Σύνταγμα των Σκοπίων και το θέμα της κατασκευασμένης μακεδονικής εθνότητας. Εάν δεχτεί η κυβέρνηση τις θέσεις των Σκοπίων, οι συμπολίτες μας στο μεγαλύτερο τμήμα της Βόρειας Ελλάδας θα υποβαθμιστούν σε Ελληνες Μακεδόνες, την «απελευθέρωση» των οποίων θα διεκδικούν οι Σκοπιανοί εκπρόσωποι της κατασκευασμένης μακεδονικής εθνότητας.

Ναι σε όλα

Μέχρι σήμερα η διπλωματική τακτική της κυβέρνησης Τσίπρα συνοψίζεται στη φράση «Ναι σε όλα» και αυτό εξηγεί την άρνηση του κ. Τσίπρα και του κ. Κοτζιά να ενημερώσουν υπεύθυνα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τον ελληνικό λαό, όπως και την άρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλου να συγκαλέσει Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών για να ανοίξουν όλοι, με κάθε επισημότητα, τα χαρτιά τους και να καταγραφούν σε επίσημα πρακτικά οι θέσεις τους.

Δύσκολη η λύση

Η κυβέρνηση Τσίπρα προσπαθεί να δημιουργήσει δυναμική λύσης επικαλούμενη διάφορες δημοσκοπήσεις που δείχνουν ένα 35%-40% των Σκοπιανών να είναι διαλλακτικοί και μια σημαντική μειοψηφία της τάξης του 35%-40% των Ελλήνων να μην αντιδρούν στις κυβερνητικές υποχωρήσεις.

Αυτοί οι αριθμοί δεν λένε τίποτα. Το 30% των Σκοπιανών ανήκει στη σημαντική αλβανική μειονότητα, η οποία είναι αδιάφορη για το ζήτημα, αλλά στη σλαβική πλειοψηφία του 70%, η οποία προσδιορίζει τις εξελίξεις, το 85%-90% δεν δέχεται κανένα συμβιβασμό που θα παίρνει υπόψη του τις ελληνικές θέσεις.

Στη Θεσσαλονίκη, στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, έχει δημιουργηθεί μια μεγάλη πλειοψηφία, της τάξης του 80%, που δεν δέχεται εθνικές υποχωρήσεις στη βάση των θέσεων των Σκοπιανών. Επομένως, οι πανελλαδικές δημοσκοπήσεις, οι οποίες και αυτές βγάζουν ένα «Οχι» στους απαράδεκτους συμβιβασμούς, δεν δείχνουν την πραγματική κλίμακα της απόρριψης της κυβερνητικής πολιτικής στη Βόρεια Ελλάδα.

Διεθνής απομόνωση

Τα λάθη και οι παραλείψεις που ξεκίνησαν την περίοδο του Εμφυλίου και του Ψυχρού Πολέμου, όταν ο Τίτο κατασκεύασε τη Δημοκρατία της Μακεδονίας σαν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας, και συνεχίζονται μέχρι σήμερα, έχουν οδηγήσει στη διεθνή απομόνωση της Ελλάδας στο συγκεκριμένο θέμα. Πάνω από 135 κράτη-μέλη του ΟΗΕ έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου γύρω στους 680 επί συνόλου 751 ευρωβουλευτών αντιμετωπίζουν τα Σκόπια σαν Μακεδονία, ενώ όλος ο διεθνής Τύπος αναφέρεται σε αυτά σαν Μακεδονία. Μία ελληνική ήττα που έχει διάρκεια πολλών δεκαετιών μπορεί να ξεπεραστεί μόνο μέσα από την αλλαγή των στρατηγικών δεδομένων σε βάθος χρόνου.

Εθνική αξιοπρέπεια και συνοχή

Η διεθνής διπλωματική μας απομόνωση στο συγκεκριμένο θέμα είναι εξαιρετικά δυσάρεστη αλλά δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην προσαρμογή μας στη σημερινή διπλωματική πραγματικότητα με όρους που θα θίξουν την εθνική αξιοπρέπεια και μπορεί να δοκιμάσουν την εθνική συνοχή.

Η διακυβέρνηση της χώρας από τον κ. Τσίπρα και τους συνεργάτες του έχει οδηγήσει σε μια διαρκή αμφισβήτηση της εθνικής αξιοπρέπειας. Το Μνημόνιο, αντί να καταργηθεί, μετατράπηκε σε ένα σκληρό σίριαλ που θα διαρκέσει μέχρι το 2020. Το Ανατολικό Αιγαίο μετατράπηκε σε περιοχή εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών. Τελευταία, ο κ. Τσίπρας προσαρμόζεται ολοένα και περισσότερο στις υποδείξεις του κ. Ερντογάν. Οι κυβερνητικές υποχωρήσεις έναντι των Σκοπίων μπορεί, στο πλαίσιο που περιγράφουμε, να θίξουν την αξιοπρέπεια των Ελλήνων με απρόβλεπτες πολιτικές συνέπειες. Επιπλέον, δεν είναι η ώρα να δημιουργήσουμε ρήγμα μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης γιατί είναι προφανές ότι, αν συνεχίσει η κυβέρνηση στην ίδια κατεύθυνση, οι Βορειοελλαδίτες θα αισθανθούν προδομένοι από το «κράτος των Αθηνών».

Μας έχουν ανάγκη

Το κωμικοτραγικό είναι ότι η κυβέρνηση προχωρεί σε απαράδεκτες εθνικές υποχωρήσεις, σε μια περίοδο κατά την οποία τα Σκόπια προσπαθούν να σταθεροποιηθούν, διεκδικώντας την είσοδό τους στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. Αντί να τους εξηγήσουμε ότι θα πρέπει να εκπολιτίσουν τη συμπεριφορά τους έναντι της Ελλάδας και να εγκαταλείψουν, βάσει αλλαγών στο όνομα, στο Σύνταγμα και στην εθνότητα, τον αλυτρωτισμό τους, σπεύδουμε να τους εξυπηρετήσουμε. Αυτό τους κάνει πιο προκλητικούς, όπως απέδειξε η συμφωνία ένταξης της Σχισματικής Μακεδονικής Εκκλησίας στο Πατριαρχείο Βουλγαρίας, μία εξέλιξη που θεωρείται πλήγμα για το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδος. Οι Σκοπιανοί απέδειξαν τις κακές τους προθέσεις, εφόσον αξιοποίησαν τη βελτίωση των σχέσεών τους με τη Βουλγαρία για να μας επιφέρουν εκκλησιαστικό πλήγμα, το οποίο επηρεάζει και το πολιτικό περιβάλλον.

Θυμωμένες πατρίδες και περιφέρειες

Τα τελευταία χρόνια στην Ε.Ε. τα μεγάλα πολιτικά γεγονότα προσδιορίζονται από τις θυμωμένες πατρίδες και τις θυμωμένες περιφέρειες. Εχουμε το Brexit, το οποίο ακρωτηριάζει την Ε.Ε. γιατί οι Βρετανοί θεώρησαν ότι η Ε.Ε. δεν λύνει τα προβλήματά τους. Εχουμε μια σημαντική ρήξη Βρυξελλών-Βαρσοβίας γιατί οι Πολωνοί θεωρούν ότι η χώρα τους αξίζει καλύτερης μεταχείρισης από την Ε.Ε. και, κυρίως, τη Γερμανία. Εχουμε κρίση στην Ισπανία με ευρωπαϊκές προεκτάσεις λόγω της ρήξης Μαδρίτης-Βαρκελώνης και σοβαρές πιθανότητες να εκδηλωθούν ανάλογα φαινόμενα στην Ιταλία. Αυτό σημαίνει ότι μία προσαρμογή της ελληνικής κυβέρνησης στις απαιτήσεις των Σκοπίων μπορεί να μας βάλει στην κατηγορία των θυμωμένων πατρίδων και περιφερειών, με σοβαρές συνέπειες για τη χώρα μας και την Ε.Ε.

Το vertigo Καμμένου

Ο προβληματικός χαρακτήρας της κυβέρνησης Τσίπρα εκφράζεται και με τις συνεχείς αλλαγές στις θέσεις του προέδρου των ΑΝ.ΕΛ. κ. Καμμένου, ο οποίος κινείται σαν πολιτικό εκκρεμές μεταξύ της στήριξης των θέσεων Τσίπρα με τη λογική της διατήρησης της κυβερνητικής καρέκλας και της διατύπωσης βασικών αντιρρήσεων για να ικανοποιηθούν οι εναπομείναντες ψηφοφόροι των ΑΝ.ΕΛ., οι οποίοι απορρίπτουν τις κυβερνητικές θέσεις.

Παιχνίδι με τη Χρυσή Αυγή

Το Μαξίμου χρησιμοποιεί την ένταση που δημιουργεί η πολιτική που ακολουθείται στο Σκοπιανό για να ενισχύσει, στο μέτρο του δυνατού, τα εκλογικά ποσοστά της Χρυσής Αυγής. Αξιοποίησε τις εκκλησιαστικές και πατριωτικές αντιρρήσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος για να την ταυτίσει με τη Χρυσή Αυγή, ώστε να εμφανίσει την ελληνική άκρα Δεξιά πολιτικό διαχειριστή όχι μόνο του εθνικισμού αλλά και του πατριωτισμού. Ο κ. Τσίπρας επιδιώκει την αύξηση των εκλογικών ποσοστών της Χρυσής Αυγής θεωρώντας ότι αυτή μπορεί να γίνει εις βάρος της Ν.Δ. και έτσι να ψαλιδιστεί το προβάδισμά της έναντι του ΣΥΡΙΖΑ.


ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 14 Ιανουαρίου 2018

13 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018


Παύλος Τσίμας:


Μακεδονικό


Μια ευκαιρία, μια απειλή, ένας πειρασμός


Ήταν ένα σύντομο κείμενο. Λίγες μόνον γραμμές. Ξεκινούσε έτσι: «Σε μια λεπτή στιγμή της εξέλιξης του θέματος των Σκοπίων θα θέλαμε με αίσθημα εθνικής ευθύνης να πούμε τη γνώμη μας». Κατέληγε με οκτώ υπογραφές. Τις θυμίζω: πρώτος ο Γεώργιος Ράλλης, πρώην πρωθυπουργός. Έπειτα τέσσερα βαριά ακαδημαϊκά ονόματα, ο Ξενοφών Ζολώτας, ο Άγγελος Αγγελόπουλος, ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος και η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ. Ο Θεμιστοκλής Κουρουσόπουλος, πρώην πρόεδρος του ΣτΕ. Ο Λεωνίδας Κύρκος, ο εμπνευστής της πρωτοβουλίας. Και ο Γεώργιος Κοντογιώργης, ο πρώτος Έλληνας επίτροπος στην ΕΟΚ.

Ήταν ένα γενναίο κείμενο. Σε μια εποχή κατά την οποία στα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης ακουγόταν το σύνθημα «στα όπλα, στα όπλα, να πάρουμε τα Σκόπια» και ο μητροπολίτης Παντελεήμων διάβαζε ενώπιον της πόλεως ένα ψήφισμα που αναρωτιόταν: «Τι έχουν να προσφέρουν τα Σκόπια εις την Αμερικήν και εις τον υπόλοιπον πεπολιτισμένον κόσμον, ει μη μόνον εγκληματίας και πάσης φύσεως διεστραμμένους ανθρώπους;». Σ' αυτήν την εποχή, οκτώ διακεκριμένοι Έλληνες τολμούσαν να πάνε - χωρίς κραυγές, χωρίς χαρακτηρισμούς εναντίον όσων σκέφτονταν διαφορετικά και χωρίς διχαστικές ευκολίες - κόντρα στο ρεύμα.

«Η λύση στο πρόβλημα των Σκοπίων», έλεγαν, «πρέπει να κατοχυρώνει τα εύλογα εθνικά μας συμφέροντα, να αποτρέπει την απομόνωση της Ελλάδος και να ανανεώνει τους εγκάρδιους δεσμούς με τη διεθνή κοινότητα. Να αναβαθμίζει τη θέση της χώρας ως παράγοντα ειρήνης και σταθερότητας στα Βαλκάνια και να της επιτρέπει να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αναδιοργάνωση και τον εκδημοκρατισμό της περιοχής στο πλαίσιο της Ενωμένης Ευρώπης».

Η συμβουλή τους, ως γνωστόν, δεν εισακούσθηκε. Οι πολιτικοί ηγέτες της εποχής βρέθηκαν αιχμάλωτοι ενός συναισθηματικά φορτισμένου, πλημμυρικού λαϊκού ρεύματος που είχαν οι ίδιοι ενθαρρύνει, πιστεύοντας πως μπορούσαν να το ελέγξουν, να το μετατρέψουν σε διαπραγματευτικό όπλο ή εργαλείο πολιτικής νομιμοποίησης.

Είχαν το ελαφρυντικό ότι η σεισμική διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τής ώς τότε ομόσπονδης Δημοκρατίας της Μακεδονίας τούς είχε καταλάβει εξαπίνης. Κι είχαν το θάρρος, οι περισσότεροι, να αναγνωρίσουν το λάθος τους. Εκ των υστέρων, έστω.

Έχουν περάσει 25 χρόνια από τότε. Το «θέμα των Σκοπίων» επανέρχεται υπό συνθήκες ευνοϊκότερες για την ελληνική πλευρά, που καθιστούν πολύ ευκολότερους τους πολιτικούς χειρισμούς. Η «βουκεφαλική» έξαρση των αρχών της δεκαετίας του '90 έχει προ πολλού εξατμιστεί. Η πολιτική ηγεσία έχει - με εξαιρέσεις φυσικά - εγγράψει στη συλλογική μνήμη μια αυτοκριτική ανάγνωση της τότε στάσης.

Από τα τέλη της δεκαετίας του '90 η «εθνική θέση» έχει διατυπωθεί ρεαλιστικά, ως διεκδίκηση ενός συμβιβασμού στη βάση μιας σύνθετης ονομασίας, για όλες τις χρήσεις, και μιας έμπρακτης αναίρεσης της αλυτρωτικής ρητορικής. Το 2001, είχαμε φθάσει κοντά σε μια λύση «Γκόρνα Μακεντόνιγια». Το 2007, όλα τα πολιτικά κόμματα, πλην ΛΑΟΣ, είχαν αποδεχθεί ρητά την πολιτική της σύνθετης ονομασίας - Μακεδονία, με γεωγραφικό προσδιορισμό. Και το 2008, στο πολυσυζητημένο Βουκουρέστι, η χώρα είχε επιτύχει να υιοθετηθεί από το ΝΑΤΟ η ελληνική συμβιβαστική πρόταση ως προϋπόθεση για την ένταξη της FYROM στον Οργανισμό.

Από τότε και επί δέκα χρόνια το θέμα ήταν στο ράφι - χωρίς υποψία ελληνικής ευθύνης. Όσο τη FYROM διαφέντευε το ημιδικτατορικό καθεστώς Γκρούεφσκι, που έχτιζε τη μακεδονική του Ντίσνεϊλαντ και χρησιμοποιούσε την εθνικιστική ρητορική ως οχύρωση της αυταρχικής του εξουσίας, όλοι οι διεθνείς παίκτες αναγνώριζαν πως η αποτελμάτωση της διαφοράς (με όλες τις επικίνδυνες συνέπειές της) ήταν με αποκλειστική ευθύνη εκείνης της πλευράς.

Κι έπειτα, το καθεστώς Γκρούεφσκι κατέρρευσε. Μια νέα ηγεσία στα Σκόπια έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα την ένταξη της χώρας στους διεθνείς οργανισμούς και δήλωσε πρόθυμη, καταρχήν, να διερευνήσει τα περιθώρια μιας συμβιβαστικής λύσης με την Ελλάδα. Η στροφή στα Σκόπια ήταν για την Αθήνα μια ευκαιρία, αλλά και μια απειλή. Ευκαιρία λύσης, αλλά και απειλή απομόνωσης, αν τυχόν η Ελλάδα βρεθεί με το βάρος της ευθύνης πως, αυτήν τη φορά, εκείνη είχε υπαναχωρήσει κι ήταν εκείνη το εμπόδιο σε μια λύση που η άλλη πλευρά εμφανιζόταν πρόθυμη να συζητήσει.

Ο χειρισμός της ευκαιρίας, η αποτροπή της απειλής δεν θα ήταν εύκολη υπόθεση. Αλλά, από την άλλη, ποτέ δεν ήταν ευκολότερη. Με τον ελληνικό πολιτικό κόσμο, πλην Χρυσής Αυγής, συντονισμένο στη θέση του 2007, με την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες για δικούς τους λόγους επισπεύδουσες και με την εθνικιστική, αλυτρωτική ρητορική εξαιρετικά απαξιωμένη στη γειτονική χώρα μετά τη λαίλαπα Γκρούεφσκι, η κυβέρνηση είχε, σε σύγκριση με το 1992, πολύ ευκολότερο έργο.

Αλλά το έργο ήδη μοιάζει να γίνεται δυσκολότερο.

Η «ονοματολογική» συζήτηση μοιάζει να γλιστράει πίσω στο 1992, σαν να μην έχουν μεσολαβήσει τόσα, σαν να μη μας έχουν κάνει σοφότερους όλα αυτά. Η σύγκρουση με την Εκκλησία είναι από μόνη της κακό σημάδι και η πρώτη αντίδραση της κυβέρνησης, εν δικαίω επί της ουσίας, υπήρξε βλακωδώς πολωτική και αδέξια. Και η θέση του κυβερνητικού εταίρου, που βιάστηκε να καπαρώσει το κοπιράιτ του «πατριωτισμού», παραμένει ομιχλώδης και κωμικά αμφίσημη.

Τι πήγε στραβά;

Η κυβέρνηση, νομίζω, έκανε ένα ασυγχώρητο λάθος. Παρέβλεψε τη βασική συμβουλή εκείνου του παλαιού κειμένου των Οκτώ. Πως «το εθνικό θέμα δεν πρέπει να εμπλακεί στις σκοπιμότητες των κομματικών αντιθέσεων και των ρητορικών πλειοδοσιών». Κάποιοι περί τον Τσίπρα μπήκαν στον πειρασμό τού «μ' ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια». Από τη μια πλευρά να αξιοποιήσουν την «υποχρέωση», λόγω ισχυρών διεθνών πιέσεων, επίλυσης μιας χρονίζουσας διαφοράς, ως παράσημο υπευθυνότητας και εκσυγχρονιστικής στάσης. Και από την άλλη να χρησιμοποιήσουν την υπόθεση ως ζιζάνιο που θα σπείρει έριδες στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και θα ευνοήσει τις εκ δεξιών εθνικιστικές πιέσεις επί του βασικού πολιτικού αντιπάλου.

Παλιομοδίτικος πολιτικαντισμός, επικίνδυνο πολιτικό παιχνίδι, εν ου παικτοίς. Ας ελπίσουμε, τουλάχιστον, ότι το λάθος θα διορθωθεί. Έγκαιρα...

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 13 Ιανουαρίου 2018


                                        ***********************************

Δημοψήφισμα για την ονομασία


της ΠΓΔΜ προτείνει ο Π. Καμμένος


Δημοψήφισμα για το όνομα των Σκοπίων ζητά ο Πάνος Καμμένος, υπουργός Εθνικής Άμυνας και πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων με άρθρο του στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία».

«Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να αποφασίσει για την πρωτοφανή, στην ιστορία της ανθρωπότητας, εκχώρηση της ιστορίας και του πολιτισμού του σε άλλον λαό» αναφέρει ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ.

Ο Πάνος Καμμένος επισημαίνει ότι «συμπερίληψη του όρου "Μακεδονία" στην ονομασία θα σημάνει τη συρρίκνωση του Ελληνικού πολιτισμού για τους αιώνες που ακολουθούν».

Νωρίτερα πηγές των Ανεξάρτητων Ελλήνων αναφερόμενες σε πληροφορίες που μεταδόθηκαν από ραδιοφωνικό σταθμό για το ίδιο θέμα ανέφεραν:

«Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες έχουμε εκφράσει τις θέσεις μας, έχουμε εκφράσει την εμπιστοσύνη μας στον υπουργό Εξωτερικών κ. Νίκο Κοτζιά και δεν προκαταλαμβάνουμε οτιδήποτε πριν τελειώσει η διαπραγμάτευση».


ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΜΑΚΕΔΝΟΥ: Το 2007 ο κ. Καμμένος είχε ψηφίσει την πρόταση για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, αφού ήταν υπουργός στην κυβέρνηση Καραμανλή...

12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018



Ντιμιτρόφ για τη συνάντηση με Κοτζιά:



«Συμφωνήσαμε να συγκροτήσουμε


ομάδες εργασίας για το ονοματολογικό»



Η Ελλάδα και η ΠΓΔΜ συμφώνησαν να συγκροτήσουν ομάδες εργασίας, με επικεφαλής τους υπουργούς Εξωτερικών, προκειμένου να ξεκινήσουν συνομιλίες για την εξεύρεση μιας λύσης στο θέμα του ονόματος, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Νίκολα Ντιμιτρόφ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο πρακτορείο Reuters.

Ο Ν. Ντιμιτρόφ αναφέρθηκε στη συνάντηση (ΦΩΤΟ) που είχε την Πέμπτη στη Θεσσαλονίκη με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά. «Αναχωρήσαμε, πεπεισμένοι ότι υπάρχει θέληση και από τις δύο πλευρές να προχωρήσουμε προς τα εμπρός» είπε.

Σύμφωνα με τον Ντιμιτρόφ και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να συγκροτήσουν ομάδες εργασίας, υπό την ηγεσία των ΥΠΕΞ, για να συζητήσουν απευθείας πιθανές λύσεις. «Αναμένω ότι η πρώτη συνάντηση μπορεί να γίνει ακόμη και τον Φεβρουάριο», πρόσθεσε.

Η επόμενη συνάντηση του διαμεσολαβητή του ΟΗΕ για το θέμα του ονόματος, Μάθιου Νίμιτς, με τους διαπραγματευτές της Ελλάδας και της πΓΔΜ είναι προγραμματισμένη για την επόμενη Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου. Οι υπουργοί Εξωτερικών δεν έχουν εμπλακεί απευθείας στις συνομιλίες αυτές.

«Έχουμε τεράστια ευθύνη» είπε ο Ν. Ντιμιτρόφ, προσθέτοντας ότι η ΠΓΔΜ αντιλαμβάνεται τις ανησυχίες που μπορεί να έχουν οι γειτονικές χώρες. «Είναι σαφές ότι η ταυτότητα είναι πολύ σημαντική για εμάς. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για να πείσουμε τους Έλληνες συναδέλφους μας ότι υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ της χώρας μας και μιας περιοχής που περιλαμβάνει τη βόρεια Ελλάδα», συνέχισε.

Αναφερόμενος στην επίλυση του ονοματολογικού, δήλωσε ότι είναι «συγκρατημένα αισιόδοξος».

Σχετικά με την ένταξη της χώρας του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είπε ότι ελπίζει να οριστεί τον Ιούνιο μια ημερομηνία για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων ενώ θα επιδιώξει να λάβει και μια πρόσκληση για να ενταχθεί η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, στο οποίο είναι ήδη μέλη οι περισσότερες γειτονικές χώρες.


ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018


Μητσοτάκης:


«Δεν πάω σε συμβούλιο πολιτικών


αρχηγών χωρίς ενιαία κυβερνητική θέση»


ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ


«Δεν πάω σε κανένα συμβούλιο πολιτικών αρχηγών αν δεν υπάρξει ενιαία κυβερνητική θέση», διαμήνυσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης επαναλαμβάνοντας ότι «μυστική διπλωματία, διχαστικός λόγος και εθνική συναίνεση δεν πάνε μαζί».

Σε συνάντησή του με διαπιστευμένους πολιτικούς συντάκτες ο πρόεδρος της ΝΔ επανέλαβε τις κόκκινες γραμμές της αξιωματικής αντιπολίτευσης για το Σκοπιανό και χαρακτήρισε «απαράδεκτο το να χαρακτηρίζεις κάποιον χρυσαυγίτη επειδή έχει ευαισθησία στο Σκοπιανό».

«Η ψυχολογική διαίρεση της χώρας είναι πράξη ανεύθυνη και επικίνδυνη», σημείωσε, ενώ σε ό,τι αφορά συμμετοχή στελεχών του σε συλλαλητήρια τόνισε μεν οτι «ο καθένας είναι ελεύθερος να εκφράσει την άποψή του», ωστόσο, θύμισε τη ρήση του Κων.Καραμανλή ότι «εξωτερική πολιτική με συλαλλητήρια δε γίνεται».

ΠΗΓΗ: KATHIMERINI.GR



                                       ********************************************


Θεοδωράκης:


Τσίπρας-Καμμένος παίζουν


«πεντόβολα» για την ΠΓΔΜ


Νέες αιχμές εναντίον της κυβέρνησης για το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ αφήνει ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης τασσόμενος υπέρ της χρήσης του όρου «Μακεδονία» με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων αλλά όχι στον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών.

«Να πάμε στις προηγούμενες αποφάσεις και να δούμε αν θέλουν βελτιώσεις» είπε ο Στ. Θεοδωράκης, ο οποίος -όπως είπε «αντί για τη σοβαρή συζήτηση, έχουμε τον Τσίπρα να παίζει πεντόβολα με τον Καμμένο».

Ειδικά για τη στάση του υπουργού Εθνικής Άμυνας σχολίασε πως ο Πάνος Καμμένος «είναι πολιτικός αλά καρτ που κοιτάζει την στενή πάρτη του και θυσιάζει τα εθνικά θέματα για το προσωπικό του κέρδος».

Σύμφωνα με τον κ. Θεοδωράκη, η Εκκλησία δεν έχει δικαίωμα να εκφράζει άποψη για θέματα πολιτικής. «Μαζεύονται ως σώμα και λένε η Εκκλησία δεν θέλει λύση» παρατήρησε ο επικεφαλής του Ποταμιού κάνοντας την παραβολή «μπορεί να αποφασίζει το υπουργικό συμβούλιο τι θα πει η εκκλησία;».


                                           ********************************************


Γεωργιάδης για Σκοπιανό: Η διαπραγμάτευση


δεν μπορεί να αφορά απλώς το όνομα


Με ανάρτησή του στο Facebook ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, Αδωνις Γεωργιάδης αναφέρεται στο Σκοπιανό επισημαίνοντας μεταξύ άλλων, ότι την ευθύνη της διαπραγμάτευσης την έχει αποκλειστικά η κυβέρνηση καθώς και ότι δεν της έχει «καμία εμπιστοσύνη».

«Η διαπραγμάτευση δεν μπορεί να αφορά απλώς το όνομα, το όνομα ήταν πάντα και από την αρχή η επιφάνεια του προβλήματος. Ο Αλυτρωτισμός τους, ο σφετερισμός της Ιστορίας μας, η διαστρέβλωση της Ιστορίας μας κλπ ήταν από την αρχή το πρόβλημα και όλα αυτά συμπυκνώνονται στο όνομα. Άρα η διαπραγμάτευση και το όποιο της αποτέλεσμα πρέπει να τα επιλύσει όλα οριστικά και με σαφήνεια» τονίζει ο κ. Γεωργιάδης.

Ολόκληρη η ανάρτηση:

«Λίγα -πρώτα- λόγια για το Σκοπιανό ζήτημα

Έχω αποφασίσει μέχρις ότου η Κυβέρνηση καταλήξει κάπου, ως προς την διαπραγμάτευση, να μην εκφράσω δημοσίως γνώμες. Αυτό το κάνω ενσυνειδήτως πρώτον για να μην προκαλέσουμε εμείς προβλήματα στην διαπραγμάτευση την ευθύνη της οποίας έχει αποκλειστικά η Κυβέρνηση, και δεύτερον διότι δεν τους έχω καμία απολύτως εμπιστοσύνη και άρα είμαι βέβαιος ότι θα ψάξουν να βρουν σε μας δικαιολογίες, για την στιγμή που θα τα έχουν κάνει θάλασσα για μία ακόμη φορά. Όμως βάσει των όσων έχουν ήδη λεχθεί νομίζω μπορώ να θέσω μερικές παραμέτρους.

Πρώτον η διαπραγμάτευση δεν μπορεί να αφορά απλώς το όνομα, το όνομα ήταν πάντα και από την αρχή η επιφάνεια του προβλήματος. Ο Αλυτρωτισμός τους, ο σφετερισμός της Ιστορίας μας, η διαστρέβλωση της Ιστορίας μας κλπ ήταν από την αρχή το πρόβλημα και όλα αυτά συμπυκνώνονται στο όνομα. Άρα η διαπραγμάτευση και το όποιο της αποτέλεσμα πρέπει να τα επιλύσει όλα οριστικά και με σαφήνεια.

Δεύτερον είναι τραγικό σφάλμα αν έχει συμβεί και δεν διαψεύσθηκε, ότι ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος ζήτησε από τον Πρωθυπουργό των Σκοπίων να κάνει ένα βήμα πίσω και να μην μονοπωλούν οι Σκοπιανοί την Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Φίλιππος Β´ κλπ δεν αποτελούν και δεν μπορούν να αποτελούν τμήμα της Ιστορίας των Σκοπίων. Αποτελούν τμήμα της Ελληνικής Ιστορίας και μόνον. Δεν τους μονοπωλούμε με την έννοια του εθνικισμού, αλλά έχουμε συνείδηση της ευθύνης να διαφυλάξουμε την Ιστορία μας και η Μακεδονία και η Ιστορία της, τουλάχιστον των αρχαίων χρόνων, είναι τμήμα της ελληνικής ιστορίας μόνον. Με αυτό δεν παίζουμε καθόλου και δεν έχουμε κανένα απολύτως δικαίωμα να συμβιβαστούμε. Την Ιστορία μας την παραλάβαμε από τους προγόνους μας για να την παραδώσουμε στους απογόνους μας, ολόκληρη όχι μισή. Θέλουν οι κάτοικοι των Σκοπίων να θαυμάζουν τον Μ. Αλέξανδρο δικαίωμα τους και Τιμή μας, αλλά ξεκάθαρα θα πρέπει να ξέρουμε ότι ήταν Έλληνας και υπερήφανος γι’ αυτό. Οι Σκοπιανοί ως Σλάβοι ήρθαν σε αυτή την περιοχή αιώνες αργότερα. Σεβόμαστε την Ιστορία τους αλλά δεν θα τους χαρίσουμε την δικιά μας.

Τρίτον η Ελλάδα έχει κάθε συμφέρον το Κράτος αυτό να επιβιώσει και να μην διαλυθεί. Είμαστε μάλλον οι μόνοι από τους γειτονιές τους που δεν διεκδικούμε εδάφη από αυτούς και σταθερά υποστηρίζουμε την σταθερότητα των συνόρων. Άρα στην Ελλάδα τα Σκόπια μπορούν να βρουν τον μόνο αληθινό τους φίλο. Αλλά προσοχή, εμείς δεν καιγόμαστε για λύση τώρα. Όση ζημιά ήταν να πάθουμε σε Διεθνές επίπεδο από την προπαγάνδα τους την έχουμε πάθει. Άρα λύση ναι, αλλά καμμία πίεση σε μας για οποιαδήποτε λύση εδώ και τώρα. Την πίεση την έχουν εκείνοι που το Κράτος τους κινδυνεύει. Άρα δεν χρειάζεται βιασύνη. Εμείς θέλουμε μία λύση που θα διασφαλίζει την καλή γειτονία, τα εθνικά μας συμφέροντα και τον σεβασμό στην ιστορία μας. Εάν βρεθεί καλώς εάν όχι περιμένουμε έως ότου βρεθεί....

Τέλος η θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι καθαρή, λύση στα πλαίσια που έθεσε το βέτο της Κυβερνήσεως Καραμανλή στο Βουκουρέστι. Προσοχή όμως το βέτο δεν ήταν μόνον για το όνομα αλλά για το σύνολο.
Οφείλω να σας πω ότι θεωρώ μεγάλη ατυχία που αυτή η Κυβέρνηση ανέλαβε την πρωτοβουλία να λύσει αυτό το θέμα. Ο Σύριζα διαχρονικά υποστήριζε ότι το όνομα δεν έχει σημασία και το μισό τους κόμμα «Μακεδονία» αποκαλούσε τα Σκόπια. Άρα δεν τους έχω καμμία απολύτως εμπιστοσύνη. Όμως αυτούς ψήφισε ο Ελληνικός λαός και άρα θα υποστούμε άπαντες τις συνέπειες αυτής της επιλογής και ας ελπίσουμε να μην υποστούμε ανήκεστο βλάβη.

ΥΓ: στην Ελλάδα έχουν γίνει χιλιάδες κατά κυριολεξία συλλαλητήρια, διαδηλώσεις, πορείες κλπ για κάθε σημαντικό ή ασήμαντο θέμα. Η απαξίωση του συλλαλητηρίου στην Θεσσαλονίκη από ορισμένους με ενοχλεί. Οι ίδιοι που απαξιώνουν αυτό, φώναζαν και φωνάζουν για το δικαίωμα του λαού να διαδηλώνει. Όσοι θέλουν να πάνε σε αυτό το συλλαλητήριο, έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν. Εγώ δεν θα πάω συνειδητά διότι όπως σας είπα στην αρχή θέλω να δω που θα καταλήξει η διαπραγμάτευση της Κυβερνήσεως, η οποία θα πάρει και την ευθύνη, αλλά σέβομαι απολύτως τις ανησυχίες των ανθρώπων που θέλουν να πάνε.»